مجله علوم پزشکی رازی RJMS Medical Sciences http://rjms.tums.ac.ir 39 journal39 2228-7043 fa jalali 1390 7 1 gregorian 2011 10 1 18 88 online 1 fulltext

fa حساسيت الکتروميوگرافی عضله استرنوکلئيدوماستوئيد درتشخيص افتراقی بيماری موتونورون از اسپونديلوز سرويکال جراحي مغز و اعصاب Neurosurgery پژوهشي Research <p> <strong> زمينه و هدف </strong>: تشخيص افتراقی بيماری موتونورون تيپ ALS از بيماری تنگی کانال نخاع گردنی ( CSM ) نه تنها به دليل تظاهرات بالينی مشابه، بلکه به دليل آنکه بيماری CSM قابل درمان می ­ باشد ولی ALS درمانی ندارد، حائز اهميت است. با توجه به اينکه در کشور ما از الکتروميوگرافی عضله استرنوکلئيدوماستوئيد برای تشخيص افتراقی اين دو بيماری استفاده مي­شود، اين مطالعه به ارزيابی اعتبار تشخيص افتراقی اين تست برای اين دو بيماری پرداخته است. </p><p> <strong> روش کار </strong>: شرکت کنندگان در اين مطالعه همگروهی گذشته نگر، 34 بيمار مشکوک به ALS و CSM مراجعه کننده به بيمارستان لقمان حکيم تهران طی سالهای 1385-1387 هستند. اطلاعات مربوط به يافته­های بالينی، الکتروميوگرافی عضله استرنوکلئيدوماستوئيد و تصويربرداری مغناطيسی آنان يکبار در ابتدای ورود به بيمارستان و بار ديگر مجددا بعد از پيگيری دو ساله در پرسشنامه ثبت شد. استاندارد طلايی تشخيص بيماری، پيگيری بالينی به مدت دو سال ­در نظر گرفته شد. برای محاسبه حساسيت تست از جداول 2 در2 استفاده گرديد. </p><p> <strong> يافته­ها </strong>: در ابتدای مطالعه نتيجه آزمايش الکتروميوگرافی عضله استرنوکلئيدوماستوئيد برای 10 نفر از 34 بيمار مشکوک به ALS و CSM دال بر وجود درگيری اين عضله بود که در تمامی آنها بعد از پيگيری 2 ساله تشخيص قطعی ALS داده شد. حساسيت آزمايش الکتروميوگرافی عضله استرنوکلئيدوماستوئيد در اين مطالعه با فاصله اطمينان 95 درصد برابر با 4/71 درصد (9/41درصد تا 6/91درصد) مي­باشد. </p><strong>نتيجه­گيری </strong>: اگرچه آزمايش الکتروميوگرافی عضله استرنوکلئيدوماستوئيد به عنوان تست تشخيصی مکمل برای شناخت ALS مفيد است ولی استفاده از آن به عنوان يک ابزار برای " Ruling in " نيازمند انجام مطالعات تشخيصی با حجم نمونه بيشتری است. <p> <strong> Background: </strong>Differentiation between amyotrophic lateral sclerosis (ALS) and cervical spondylotic myelopathy (CSM) not only for those similar clinical features but also for different handling is very important in clinical practice. Considering that EMG of the sternocleidomastoid muscle (SCM) is using for differential diagnosis of these diseases in Iran, present study was aimed to evaluate the sensitivity of sternocleidomastoid muscle electromyography in differential diagnosis of ALS from CSM. </p><p> <strong> Methods: </strong>We conducted a retrospective cohort study. Subjects (34patients) were identified from suspected ALS or CSM patients who referred to Loqhman hospital and evaluated with using of the sternocleidomastoid muscle electromyography (SCM-EMG) between March 2006 and February 2008 as part of the diagnostic workup. Clinical characteristics and MRI results were derived from subject’s medical records. Follow-up clinical evaluation during two years after initial diagnostic evaluation was available as a gold standard for confirmation the EMG results. We used two way tables for calculating sensitivity. </p><p> <strong> Results: </strong>SCM-EMG was abnormal in 10 (29.4%) patients, all of whom were subsequently diagnosed with ALS. The sensitivity of SCM-EMG was 0.71 (95% CI, 0.42– 0.91) for the diagnosis of ALS. </p><p> <strong> Conclusion: </strong>Although our findings suggest that SCM-EMG is an extremely useful adjunct for the diagnosis of ALS, but further studies with larger sample size is needed for its application as a useful test “Ruling in” for the diagnosis of ALS. </p> الکترومیوگرافی، استرنوکلئیدوماستوئید، بیماری موتونورون، بیماری تنگی کانال نخاع گردنی، حساسیت Amyotrophic lateral sclerosis, Cervical spondylosis myelopathy, Sensitivity, Sternocleidomastoid muscle, EMG. 1 7 http://rjms.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1180&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Manoochehr Ilkhani منوچهر ايلخانی 3900319475328460019297 Yes Manoochehr Karami منوچهر کرمی 3900319475328460019298 No Gohar Kiamarzi گوهر کيامرزی 3900319475328460019299 No Samaneh Akbar pour سمانه اکبرپور 3900319475328460019300 No

fa هپاتيت B مخفی در بيماران همودياليزی در قزوين گوارش Gastroentrology پژوهشي Research <p> <strong> زمينه و هدف </strong>: موارد مثبت Hbs-Ag در بيماران همودياليزی باميزان آندميک اين عفونت در آن جامعه متناسب است. بيماران Hbs-Ag منفی که HBV DNA در خون آنان ديده می شود مبتلا به هپاتيت B مخفی می باشند. اين عفونت مخفی که به آسانی نيز قابل بررسی نيست يکی از عوامل تداوم هپاتيت B دربخشهای دياليز است. ما بر آن شديم تا وجود اين گروه را در بيماران همودياليزی قزوين بررسی کنيم. </p><p> <strong> روش کار </strong>: با حمايت انجمن خيريه حمايت ازبيماران کليوی يک مطالعه مقطعی توصيفی طراحی شد.ما تمام 134 بيمار همودياليزی بيمارستان آموزشی دانشگاه علوم پزشکی قزوين (بوعلی) را در مقطع 6 ماهه بررسی کرديم. بيماران موارد همودياليز مزمن (بيش از 3 ماه ) بو دند. Hbc-Ab ، HCV-Ab ، Hbs-Ag را با روش ELISA آزمايش کرديم. تستها به صورت تکراری برای اطمينان انجام شدند. سپس نمونه های aliquot شده را از نظر HBV-DNA به روش PCR کيفی بررسی نموديم. موارد مثبت PCR در يک مرکز معتبر کشوری مجددا بررسی شدند. </p><p> <strong> يافته ها </strong>: از کل بيماران که 134 نفر بودند، 43 %بيماران مونث و 57% مذکر بو دند. 5 مورد(7/3%) Hbs-Ag مثبت يافت شد که يک مورد نتيجه PCR منفی داشت. 5 مورد(7/3%) مثبت HBV-DNA به روش PCR يافت شد که Hbs-Ag منفی و 4 بيمار در اين گروه Hbc-Ab نيز منفی بودند که موارد سرونگاتيو هپاتيت B مخفی تلقی می شوند. 5/7% بيماران HCV-Ab مثبت داشتند. ارتباط معنی داری بين هپاتيت B مخفی و جنس، مدت همودياليز و تعداد ترانسفوزيون دريافتی، مثبت بودن هپاتيت C و Hbc-Ab يافت نشد. اما موارد مخفی هپاتيت B در افراد مسن تر بيشتر بود (02/0= P ). </p><p> <strong> نتيجه‌گيری </strong>: بيش‌تر موارد بيماران هپاتيت B مخفی، سرونگاتيو بودند. لذا متاسفانه آزمايش Hbc-Ab به تنهايی کمک کننده نيست. از آنجا که جداسازی بيماران مبتلا به هپاتيت B در بخشهای همودياليز اجباری است بايد با بررسی بيشتر، موارد هپاتيت B مخفی را مورد توجه قرار داد و راهکاری برای اين دسته جست. فعلا بهترين روش شناخته شده تا به امروز تشويق و پيگيری واکسيناسيون بر عليه اين ويروس برای جلوگيری از افزايش موارد هپاتيت B در بخش های دياليز است. </p> <p> <strong> Background </strong>: Hbs-Ag positivity rates in dialysis patients correlate with endemicity in the general population. There is a subset of patients with occult HBV infection that defined as the presence of detectable HBV-DNA by PCR in patients who are negative for Hbs-Ag. We decided to detect the occult HBV cases in our hemodialysis patients. </p><p> <strong> Methods </strong>: With support of charity society of renal patients of Qazvin, a cross sectional study was scheduled. We tested all the 134 hemodialysis patients in Buali Hospital of Qazvin university of medical sciences for viral hepatitis B in 1 year period. All the patients were chronic hemodialysis patients. Then Hbc-Ab and Hbs-Ag were detected by ELISA tests. Duplication is considered to have true test results. After completion of this stage, the aliquoted samples were tested for qualitative HBV-DNA (PCR). The positive cases for HBV-DNA were tested again in a referral center to ensure of test results. </p><p> <strong> Results </strong>: 43% were female and 57% were male cases. We had 5 positive cases for hepatitis B by ELISA tests (3.7%) that 4 of them were Hbc-Ab and HBV-DNA positive also as expected, although 1 of them had negative test result by PCR test unusually. We detected 4 (3%) another positive PCR test results for HBV that had negative tests for Hbs-Ag, called occult HBV cases. 3 (75%) of these occult cases were Hbc-Ab negative and known as seronegative occult cases. No significant association was found with the duration of hemodialysis, age or sex and HCV positivity in these cases.Age of occult HBV cases was significantly more (P=0.02). </p><p> <strong> Conclusion </strong>: As mentioned most of our occult HBV cases were seronegative. It seems that Hbc-Ab detection is not sensitive test in these cases. Segregation of positive HBV cases in hemodialysis units is mandatory and new protocols may be considered to detect the cases for segregation in the future. </p> هپاتیت ‍B مخفي، دياليز كليوي، هپاتيت C، هپاتيت B Occult hepatitis B, Renal dialysis, Hepatitis C, Hepatitis B 8 15 http://rjms.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1181&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Sepideh Haghazali سپيده حق ازلی 3900319475328460019301 Yes Masoomeh AslaniMehr معصومه اصلانی مهر 3900319475328460019302 No Maliheh Charkhchian مليحه چرخچيان 3900319475328460019303 No Safarali Alizadeh-Kavashkoohi صفر علی عليزاده کوشکوهی 3900319475328460019304 No Farhad Khabaz فرهاد خباز 3900319475328460019305 No Zahra Rajabkhani زهرا رجب خانی 3900319475328460019306 No Parvin Mehdinejad پروين مهدی نژاد 3900319475328460019307 No Zahra Mohammadi زهرا محمدی 3900319475328460019308 No

fa بررسی اثر لاکتوباسيلوس برويس جدا شده از پنير بومی ايران بر ترميم زخم پوستی در موش صحرايی نر در روزهای 3 و 14 ميكروبيولوژي Microbiology پژوهشي Research <p> <strong> زمينه و هدف </strong>: پروبيوتيک­ها به عنوان ميکروارگانيسم­های گوناگونی تعريف مي­شوند که دارای اثرات مفيد در جلوگيری و درمان شرايط پاتولوژيک ويژه هستند. عمل باکتري­های لاکتيک اسيد وابسته به گونه و سويه­ خاص مي­باشد و بستگی به ميزان کافی باکتری حاضر در روده­ها دارد. پيچيدگی در شناسايی و طبقه­بندی سويه­ها، به دليل آنکه منافع فقط ممکن است متعلق به سويه های خاص باشد، تحقيقات را مشکل کرده است. به علت آن که تاکنون پژوهشی در مورد کاربرد پروبيوتيک­های بومی ايران انجام نشده است، هدف از اين طرح بنيادی کاربردی، مطالعه اثر لاکتوباسيلوس برويس بر ترميم زخم پوستی مي­باشد. </p><p> <strong> روش </strong><strong>‌ </strong><strong>کار </strong>: در اين مطالعه تجربی، تعداد 22 سويه لاکتوباسيل جدا شده از محصولات لبنی سنتی ايران از نظر توليد اگزوپلی ساکاريد با روش فنول سولفوريک بررسی شدند. لاکتوباسيلوس برويس که توليد اگزوپلي­ساکاريد بالايی داشت، انتخاب گرديد. برای بررسی اثر اين پروبيوتيک، موش­های صحرايی نر از نژاد ويستار به گروه­های پنج­­تايی تجربی، کنترل و کنترل منفی تقسيم شدند. زخمی مربع شکل به ابعاد cm 5/1 × 5/1 در پشت موش‌های صحرايی ايجاد شد. دو گروه­ کنترل و تجربی به ترتيب تحت درمان موضعی با اوسرين و اوسرين حاوی Cfu/ml 1011×1 لاکتوباسيلوس برويس قرار گرفتند اما گروه کنترل منفی، درمانی دريافت نکردند. زخم پوستی موش­ها به ترتيب پس از کشته شدن در روزهای 1، 3 و 14 نمونه برداری و تحت مطالعات بافت­شناسی و آماری قرار گرفت. نتايج آزمايش­ها به صورت ميانگين ± انحراف معيار گزارش شد و از آزمون آماری ANOVA برای تحليل داده ها استفاده گرديد. </p><p> <strong> يافته­ها </strong>: درصد بهبودی زخم (76/91%) و التهاب در گروه تجربی در روز چهاردهم نسبت به گروه­های کنترل (33/74%) و کنترل منفی (51/73%) دارای اختلاف معني­داری بود (001/0 p< ). تعداد نوتروفيل­ها در گروه تجربی در فازهای بعدی ترميم در مقايسه با گروه­های کنترل و کنترل منفی کاهش داشت. </p><p> <strong> نتيجه­گيری </strong>: مطالعه حاضر نشان داد که لاکتوباسيلوس برويس به طور معني­داری موجب کاهش التهاب و تسريع روند بهبود زخم در موش­های صحرائی شد. اين يافته­ها مي­تواند در آينده نزديک مورد استفاده کلينيکی قرار گيرد. </p> <p> <strong> Background </strong>: Probiotics are defined as different microorganisms that may have positive effects on preventing or treatment of special pathologic conditions. The actions of lactic acid bacteria are species and strain specific, and depend on sufficient numbers of bacteria being available in the intestines. The difficulty in identifying and classifying strains has complicated research, since benefits may only pertain to particular strains. Since there is no research regarding Iran’s probiotics up to now thus, the present study was designed to investigate the effect of Lactobacillus brevis on cutaneous wound healing. </p><p> <strong> Methods </strong>: In this experimental study, 22 strains of Lactobacillus isolated from dairy-traditional products of exopolysaccharide production are investigated by phenol-sulfuric acid method. Lactobacillus brevis, which had high exopolysaccharide (EPS) production, was selected. A full-thickness square wound (1.5 × 1.5 cm) was made on the back of each rat (45 rats in 3 groups). Two groups, control and experimental were treated by eucerin and eucerin contained 1×1o ¹¹CFU/ml Lactobacillus brevis, but the negative-control group did not receive anything. Rats were killed on days 1, 3 and 14 and wound samples were collected for histological and statistical studies. The data were expressed as mean±Standard deviation. Statistical analysis was performed with ANOVA . </p><p> <strong> Results </strong>: The percent of wound healing (91.76%) and inflammation in experimental group on day 14 as compared to control (74.33%) and negative groups (73.51%) was significant (p<0.001). The numbers of neutrophils in experimental group were reduced in later phase of wound healing as compared to control and negative groups. </p><strong>Conclusion </strong>: The current study showed a significant reduction in inflammation and a significant acceleration in wound healing on the rats treated by Lactobacillus brevis as compared to control and negative control groups. Further studies are required for detail mechanism of Lactobacillus brevis during wound healing زخم پوستی، اگزوپلی¬ساکارید، ترمیم، لاکتوباسیلوس برویس، پروبیوتیک Cutaneous wound, exopolysaccharide, healing, Lactobacillus brevis, probiotic 16 23 http://rjms.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1182&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Farima Zahedi فريما زاهدی 3900319475328460019309 Yes Mitra Heydari Nasrabadi ميترا حيدری نصرآبادی 3900319475328460019310 No Maryam Tajabadi Ebrahimi مريم تاج‌آبادی ابراهيمی 3900319475328460019311 No Mohammad Shabani محمد شعبانی 3900319475328460019312 No Helia Aboutalebi هليا ابوطالبی 3900319475328460019313 No

fa بررسی ميزان حساسيت و اختصاصی بودن معيار Boston Weighted (BW) و معيار American college of Rheumatology (ACR) در تشخيص بيماران مبتلا به لوپوس اريتماتوی سيستميک روماتولوژي Rheumatology پژوهشي Research <p> <strong> زمينه و هدف </strong>: برای تقسيم بندی بيماری لوپوس سيستميک کرايتريای متفاوتی به کار رفته است. از جمله کرايتريای ACR سال 1997 و کرايتريای Boston Weighted(BW) می ‌ باشد که در نوع BW جهت هر معيار Score (نمره) داده می شود. هدف از اين مطالعه مقايسه اين دو روش و تعيين حساسيت و اختصاصيت روش BW در تشخيص بيماری لوپوس می باشد. </p><p> <strong> روش کار </strong>: در اين مطالعه که از نوع Cross sectional بود و از اول مهر ماه 1383 تا آخر اسفندماه سال 1384 طول کشيده است به مدت 18 ماه تمام بيماران مبتلا به لوپوس که به درمانگاه روماتولوژی بيمارستان حضرت رسول اکرم(ص) مراجعه کرده اند وارد مطالعه شده اند و اطلاعات مندرج در پرونده و نيز تظاهرات بالينی بيماری از طريق مصاحبه با بيمار استخراج شده و ثبت گرديد. </p><p> <strong> يافته </strong><strong>‌ </strong><strong>ها </strong>: 67 نفر وارد مطالعه شدند که از اين تعداد 2 نفر مرد و 65 نفر زن بودند. همه بيماران فوق طبق نظر روماتولوژيست مبتلا به لوپوس بودند. تعداد61 نفر از بيماران شامل کرايتريای ACR بودند که اين تعداد 91% بود. تعداد 62 نفر از بيماران شامل کرايتريای BW شدند که 92% بود. حساسيت و اختصاصيت کرايتريای BW در اين مطالعه به ترتيب 98% و 67% بدست آمد. ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی اين کرايتريا به ترتيب 7/96 % و 80% بود. توافق بين اين دو کرايتريا ( ACR,BW ) با توجه به مقدار کاپای به دست آمده (703/0) و P value<0.001 معادل 703/0 می باشد. </p><p> <strong> نتيجه </strong><strong>‌ </strong><strong>گيری </strong>: در اين مطالعه حساسيت معيار (BW) نسبت به ACR بيشتر (98% نسبت به 91%) و ويژگی آن نسبت به معيار ACR کمتر بود (67% نسبت به 9/71%). </p> <p> <strong> Background: </strong>Different criteria have been used for classification of SLE as ACR and BW criteria (BW). In BW criteria every item has score. The outcome of this study is comparison of ACR with BW criteria diagnosis of SLE. </p><p> <strong> Methods: </strong>All SLE patients who referred to rheumatology clinic of Rasool Akram hospital were enrolled in this study that was from 2004 to 2006. All data recorded of medical file and specialists to rheumatologist diagnosis were enrolled in this study. </p><p> <strong> Results: </strong>All patients (67:2 m, 65 f) were diagnosed by rheumatologist as a SLE. 61 patients full filled ACR criteria (91%) and 62 patients full filled BW criteria (92%). Sensitivity and specificity of BW criteria was 98% and 67% respectively. Positive predictive value and negative predictive value of BW Criteria was 96.7% and 80% respectively. Agreement between two criteria was 0.703 according to kappa (0.703) and P value was<0.001. </p><strong>Conclusion: </strong>In this study sensitivity of BW criteria was more than ACR criteria (98% versus 91%) and specificity BW criteria was less than ACR criteria (67% versus 71.9%). بیماری لوپوس، معیارهای کالج روماتولوژی آمریکا (ACR)، معیارهای Boston Weighted Systemic Lupus Erythematous (SLE), American College of Rheumatology criteria (ACR), Boston Weighted criteria (BW) 24 29 http://rjms.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1183&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Fatemeh Shirani فاطمه شيرانی 3900319475328460019314 Yes Mohsen Nouruzi محسن نوروزی 3900319475328460019315 No

fa مقايسه تظاهرات بالينی، آزمايشگاهی و راديولوژيک سل ريوی ميان سالمندان و جوانان بيماريهاي داخلي Internal Medicine پژوهشي Research <p> <strong> زمينه و هدف </strong>: تظاهرات بالينی و تصاوير راديولوژيک غير معمول سل ريوی در افراد سالمند شايع می باشد. هدف از انجام اين مطالعه بررسی تفاوت های بالينی، راديوگرافی و ازمايشگاهی سل ريوی در سالمندان در مقايسه با افراد جوان بوده است. </p><p> <strong> روش کار </strong>: در اين مطالعه گذشته نگر پرونده پزشکی بيماران مبتلا به سل ريوی ثابت شده در بيمارستان رسول اکرم (ص) در طی پنج سال 1383 الی 1388مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات شامل سن، جنس، بيماری های همراه، علايم و نشانه ها، نتايج ازمايشگاهی، راديوگرافی، تست پوستی توبرکولين، و اسمير خلط و شستشوی برونش برای باسيل اسيد فاست استخراج گرديد. از ازمون های کای دو ( chi ² ) و تی مستقل ( student t ) برای مقايسه يافته ها ما بين دو گروه استفاده شد. </p><p> <strong> يافته ها </strong>: از 285 بيمار مبتلا به سل ريوی ثابت شده، 126 نفر 65 سال و بالاتر و 159 نفر سن کم تر از 65 سال داشته اند. شيوع کم تر تب، تعريق شبانه، هموپتيزی، بی اشتهايی، درد قفسه سينه، ضايعه حفره ای در لوب های فوقانی و مثبت شدن تست پوستی توبرکولين و اسمير خلط برای باسيل اسيد فاست در سالمندان در مقايسه با جوانان مشاهده شد( 05/0 p< ). به علاوه، سالمندان با شيوع بالاتری مبتلا به تنگی نفس بودند ( 001/0 p< ) و هم چنين مبتلا به بيماری های زمينه ای مشابه ديابت شيرين، نارسايی کليه و COPD ( 05/0 p< ). </p><strong>نتيجه گيری </strong>: اين مطالعه تفاوت های اساسی سل ريوی در سالمندان و جوانان را نشان داده است که بايد در طی ارزيابی های تشخيصی مد نظر باشد. <p> <strong> Background </strong>: Atypical clinical manifestations and radiologic images of pulmonary tuberculosis are common in elderly. To investigate the differences in the clinical, radiologic and laboratory features of pulmonary and pleural tuberculosis in older patients, as compared to younger patients. </p><p> <strong> Methods: </strong>The medical records of patients with documented pulmonary tuberculosis in Rasoul-e-Akram hospital from 2005 through 2010 were analyzed. Data included sex, age, medical comorbidities, symptoms and signs, laboratory data, radiographic findings, tuberculin skin test (TST) and sputum smears and bronchoalveolar lavage (BAL) for AFB results. Statistical significances were analyzed by student t test and chi² test. </p><p> <strong> Results: </strong>Among 285 patients with documented tuberculosis, 126 were 65 years of age and older, and 159 under 65 years of age. A lower prevalence of fever, night sweating, hemoptysis, anorexia, pleuritic chest pain, cavitary lesion in upper lobes, positive TST and positive acid fast bacilli in sputum and BAL were detected among older patients (p<0.05). In addition, the older patients had a greater prevalence of dyspnea (p<0.001) and some comorbidities, such as diabetes mellitus, COPD, and renal failure (p<0.05). </p><p> <strong> Conclusion: </strong>This study showed the main differences of pulmonary tuberculosis in the elderly, compared to young patients that should be considered during the diagnostic assessment. </p> عفونت دستگاه تنفسی، سل ریوی، سالمندان Respiratory tract infection, pulmonary tuberculosis, elderly 30 35 http://rjms.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1184&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mahshid Talebi-Taher مهشيد طالبی طاهر 3900319475328460019316 Yes Seyed Ali Javad-Moosavi سيدعلی جواد موسوی 3900319475328460019317 No Mehdi Pourghasemian مهدی پورقاسميان 3900319475328460019318 No

fa سه بار شکستگی هيپ در يک کودک مبتلا به هيپراگزالوريا اوليه جراحي ارتوپدي Orthopedic Surgery موردنگاري case report <p> <strong> </strong><strong>زمينه و هدف </strong>: هيپراگزالوريا اوليه از علل ايجاد سنگهای متعدد کليوی و نارسائی کليه در سنين پائين می باشد. تغييرات استخوانی بوجود آمده در اين بيماران شامل دو دسته کلی اگزالوسيس استخوان و استئوديستروفی رنال می باشد. </p><p>  <strong></strong><strong>معرفی بيمار </strong>: بيمار مورد نظر کودکی 10 ساله است که بدنبال نارسائی کليوی تحت درمان دياليز می باشد. تا کنون يکبار دچار شکستگی گردن فمور و 2 بار شکستگی ساب تروکانتريک شده است. </p><p>  <strong></strong><strong>نتيجه‌گيری </strong>: از محلهای شايع شکستگی در اين بيماران پروگزيمال فمور می باشد. با توجه به شکنندگی استخوان در اين بيماران بهتر است از فعاليت‌های سنگين پرهيز کنند و در صورت بروز آن و انجام عمل جراحی در پيگيری های بعد از عمل دقت بيشتری به‌عمل آيد. </p><p>  </p> <p> <strong> Background </strong>: Primary Hyperoxaluria is one of the causes of multiple kidney stones and renal failure in low age groups. Changes in structure of bone in these patients included two types: bone oxalosis and renal osteodystrophia. </p><p> <strong> Case report </strong>: The patient was a child aged 10 years old under dialysis due to renal failure. He had a fracture of femoral neck and two times subtrochanteric fracture. </p><strong>Conclusion: </strong>One of the most places for fracture in these patients is proximal of femur. Because of bone fragility in these patients, they should avoid heavy activities. Occurrence of fracture should be managed and followed carefully after surgery in these patients. شکستگی هیپ، استئودیستروفی رنال، هیپراگزالوریا اولیه Hip fracture, hyperoxaluria, renal osteodystrophy 36 40 http://rjms.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1185&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Arash Mottaghi آرش متقی 3900319475328460019319 Yes Hasan Keyhanshokoh حسن کيهان شکوه 3900319475328460019320 No Alireza Yavarikia عليرضا ياوری‌کيا 3900319475328460019321 No