زمينه و هدف : موارد مثبت Hbs-Ag در بيماران همودياليزی باميزان آندميک اين عفونت در آن جامعه متناسب است. بيماران Hbs-Ag منفی که HBV DNA در خون آنان ديده می شود مبتلا به هپاتيت B مخفی می باشند. اين عفونت مخفی که به آسانی نيز قابل بررسی نيست يکی از عوامل تداوم هپاتيت B دربخشهای دياليز است. ما بر آن شديم تا وجود اين گروه را در بيماران همودياليزی قزوين بررسی کنيم.

  روش کار : با حمايت انجمن خيريه حمايت ازبيماران کليوی يک مطالعه مقطعی توصيفی طراحی شد.ما تمام 134 بيمار همودياليزی بيمارستان آموزشی دانشگاه علوم پزشکی قزوين (بوعلی) را در مقطع 6 ماهه بررسی کرديم. بيماران موارد همودياليز مزمن (بيش از 3 ماه ) بو دند. Hbc-Ab ، HCV-Ab ، Hbs-Ag را با روش ELISA آزمايش کرديم. تستها به صورت تکراری برای اطمينان انجام شدند. سپس نمونه های aliquot شده را از نظر HBV-DNA به روش PCR کيفی بررسی نموديم. موارد مثبت PCR در يک مرکز معتبر کشوری مجددا بررسی شدند.

  يافته ها : از کل بيماران که 134 نفر بودند، 43 %بيماران مونث و 57% مذکر بو دند. 5 مورد(7/3%) Hbs-Ag مثبت يافت شد که يک مورد نتيجه PCR منفی داشت. 5 مورد(7/3%) مثبت HBV-DNA به روش PCR يافت شد که Hbs-Ag منفی و 4 بيمار در اين گروه Hbc-Ab نيز منفی بودند که موارد سرونگاتيو هپاتيت B مخفی تلقی می شوند. 5/7% بيماران HCV-Ab مثبت داشتند. ارتباط معنی داری بين هپاتيت B مخفی و جنس، مدت همودياليز و تعداد ترانسفوزيون دريافتی، مثبت بودن هپاتيت C و Hbc-Ab يافت نشد. اما موارد مخفی هپاتيت B در افراد مسن تر بيشتر بود (02/0= P ).

  نتيجه‌گيری : بيش‌تر موارد بيماران هپاتيت B مخفی، سرونگاتيو بودند. لذا متاسفانه آزمايش Hbc-Ab به تنهايی کمک کننده نيست. از آنجا که جداسازی بيماران مبتلا به هپاتيت B در بخشهای همودياليز اجباری است بايد با بررسی بيشتر، موارد هپاتيت B مخفی را مورد توجه قرار داد و راهکاری برای اين دسته جست. فعلا بهترين روش شناخته شده تا به امروز تشويق و پيگيری واکسيناسيون بر عليه اين ويروس برای جلوگيری از افزايش موارد هپاتيت B در بخش های دياليز است.